Οι ιρλανδικές ρίζες του Τσε Γκεβάρα και η «μάχη» του Galway

Ένας «πόλεμος» μένεται τις τελευταίες εβδομάδες στην παραθαλάσσια ιρλανδική πόλη του Galway. Η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου της πόλης να τιμήσει τον Τσε Γκεβάρα ανεγείροντας σχετικό μνημείο, ξέθαψε τους σκελετούς της αντίδρασης, του συντηρητισμού και της αντικομμουνιστικής υστερίας. Γιατί όμως αποφάσισε το Galway να τιμήσει τον Τσε; Η απάντηση βρίσκεται ασφαλώς στις ιρλανδικές ρίζες του αργεντίνου επαναστάτη και στους άρρηκτους δεσμούς της οικογένειας Γκεβάρα με το νησί του ευρωπαϊκού βορρά.

Όπως είναι γνωστό, το πλήρες ονοματεπώνυμο του πατέρα του Τσε ήταν Ερνέστο Γκεβάρα Λυντς (Ernesto Guevara Lynch). Το επώνυμο «Λυντς» είναι από τα πλέον διαδεδομένα στην Ιρλανδία. Σύμφωνα με την ιρλανδική ιστοριογραφία και λαογραφία, η επωνυμία αυτή έχει δύο ιστορικές καταγωγές: Μια Νορμανδική και μια Γαελική (Σκωτσέζικη). 

Σύμφωνα με τη νορμανδική, το «Λυντς» προέρχεται από το γαλλόφωνο «Ντε Λεντς» που πιθανόν να ήταν η ονομασία κάποιας πόλης (ή περιοχής) που δεν υφίσταται πλέον. Η γαελική-σκωτσέζικη καταγωγή του επιθέτου έχει τις ρίζες της στην ιρλανδική ονομασία «Ο Λόϊνσιχ» (O Loinsigh) που στην τοπική διάλεκτο σημαίνει «άνθρωπος της θάλασσας». Αυτή η τελευταία ονομασία υπήρξε ιδιαίτερα διαδεδομένη κατά την προμεσαιωνική εποχή σε περιοχές όπως το Λίμερικ, το δυτικό Κορκ αλλά και η βόρεια επαρχία Ντέρρυ.

Η αμεσότερη σχέση του Τσε με την πόλη του Galway προκύπτει μέσω της γιαγιάς του, της Άννα Ίζαμπελ Λυντς, η οποία φέρεται να γεννήθηκε στην επαρχία του Galway και να μετανάστευσε στη Λατινική Αμερική. Εκεί, στην Αργεντινή, γνώρισε έναν ντόπιο άνδρα που έφερε το επώνυμο «Γκεβάρα» και μαζί απέκτησαν έναν γιο, τον Ερνέστο (πατέρα του Τσε). Ο ίδιος ο Τσε όχι μόνο γνώριζε γι’ αυτήν του την οικογενειακή σύνδεση με την Ιρλανδία αλλά δήλωνε σε κάθε ευκαιρία περήφανος για το ιρλανδικό επαναστατικό αίμα που έρεε μέσα του.

Σύμφωνα με τον ιστορικό Πήτερ Μπέρεσφορντ Έλις, ο οποίος είχε την ευκαιρία να συναντήσει τον πατέρα του Τσε, ο αργεντίνος Κομαντάντε ήταν εντυπωσιασμένος από την ιστορία της Ιρλανδίας και των επαναστατικών φυσιογνωμιών που το νησί ανέδειξε στον αγώνα της ανεξαρτησίας απ’ τη Μεγάλη Βρετανία. Στις 13 Μαρτίου 1965 ο Τσε επισκέφτηκε το Δουβλίνο ως ενδιάμεσο σταθμό προερχόμενος από την Πράγα. Εκεί, στο αεροδρόμιο Σάννον της ιρλανδικής πρωτεύουσας, ο δημοσιογράφος των Irish Times Άρθρουρ Κουίνλαν του πήρε συνέντευξη στην οποία ο Τσε μίλησε για την ιρλανδική καταγωγή του, αναφέροντας τη γιαγιά του από το Galway. Μάλιστα, κατά την ολιγόωρη στάση του στο νησί ο Γκεβάρα επισκέφτηκε μαζί με κουβανούς συντρόφους το λιμάνι του Λίμερικ το οποίο προετοιμαζόταν για την διάσημη εορτή του Αγίου Πατρικίου.

Στο επαναστατικό πνεύμα του Τσε κάνει προφανή την επιρροή του ο συνδιασμός ιρλανδικής και βασκικής καταγωγής. Σε ότι αφορά τις ιρλανδικές ρίζες του Κομαντάντε, ο ίδιος ο πατέρας του είχε δηλώσει σε μια συνέντευξη του το 1969: «Το πρώτο αξιοσημείωτο πράγμα είναι το γεγονός ότι στις φλέβες του γιού μου κυλούσε το αίμα των ιρλανδών επαναστατών». Και συνέχισε προσθέτοντας: «Ο Τσε κληρονόμησε κάποια από τα χαρακτηριστικά των ακούραστων προγόνων μας».

Απόσπασμα συνέντευξης του Τσε στην ιρλανδική τηλεόραση.

Η «μάχη» του Galway.

Όπως αναφέρθηκε σε προηγούμενο άρθρο του Guevaristas («Ιρλανδία: Μνημείο για τον Τσε στην πόλη καταγωγής της γιαγιάς του») το δημοτικό συμβούλιο του Galway πήρε την απόφαση να ανεγείρει μνημείο τιμώντας το λατινοαμερικάνο επαναστάτη.

                           Ψηφιακή απεικόνιση του προτεινόμενου μνημείου για τον Τσε.

Τον περασμένο Ιούνιο, το δημοτικό συμβούλιο της πόλης ομόφωνα ενέκρινε πρόταση να τιμήσει τον Τσε, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τους ισχυρούς δεσμούς του Κομαντάντε με το Galway και την ιρλανδία γενικότερα. Την χρηματοδότηση του μνημείου ανέλαβαν από κοινού οι πρεσβείες της Κούβας και της Αργεντινής, ενώ ο σχεδιασμός ανατέθηκε – όπως αναφέρουν οι Irish Times – στον αρχιτέκτονα Σάιμον Μακ Γκίνες.

Οι αντιδράσεις ασφαλώς δεν έλλειψαν από τις τοπικές δυνάμεις της συντήρησης και του σφοδρού αντικομμουνισμού. Πρωταγωνιστές στο θίασο του αντι-γκεβαρισμού ο επιχειρηματίας-πολιτευτής Ντέκλαν Γκάνλεϊ (Declan Ganley), ακροδεξιές και νεοφιλελεύθερες πολιτικές συμμαχίες της χώρας αλλά και η… κουβανική διασπορά της Φλόριντα.

Στο παιχνίδι της κατασυκοφάντησης του Τσε με σκοπό να ακυρωθεί η ανέγερση του μνημείου μπήκε και η πρόεδρος της επιτροπής εξωτερικών υποθέσεων αμερικανικής βουλής των αντιπροσώπων Ιλεάνα Ρος-Λετίνεν (Ileana Ros-Lehtinen), αμερικανο-κουβανικής καταγωγής βουλευτής του ρεπουμπλικανικού κόμματος. Σε σχετική επιστολή της προς τον ιρλανδό πρωθυπουργό Έντα Κένι, η Λετίνεν εκφράζει το μίσος και τα απωθημένα των κουβανών αντεπαναστατών των ΗΠΑ χαρακτηρίζοντας τον Τσε «μαζικό δολοφόνο και καταπατητή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

Ταυτόχρονα, ζητεί από τον πρωθυπουργό να αναλάβει πρωτοβουλία προκειμένου να ακυρωθεί η ανέγερση του μνημείου, αφήνοντας υπόνοιες ακόμη και για διατάραξη των σχέσεων Ουάσινγκτον-Δουβλίνου σε περίπτωση που δε ληφθούν υπ’ όψη οι ενστάσεις της.

Η όξυνση της αντι-γκεβαρικής υστερίας σε Ιρλανδία και Φλόριντα ενδέχεται να έχει ως αποτέλεσμα την ακύρωση της ανέγερσης του μνημείου. Οι αρχές του Galway, φοβισμένες και πλανημένες ίσως απ’ την ποταπή προπαγάνδα των τελευταίων ημερών, ίσως να μην τιμήσουν ποτέ τον Τσε όπως θα έπρεπε. Αυτό όμως δεν πρόκειται ποτέ να αναιρέσει τους άρρηκτους δεσμούς του Κομαντάντε με την πόλη, την Ιρλανδία και την επαναστατική της παράδοση.

Ν.Μόττας

Πηγή

ΚΥΠΡΟΣ-ΕΛΛΑΔΑ: ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΕΜΠΛΟΚΗ ΣΕ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΙΜΕΠΡΙΑΛΙΣΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΗΠΑ-ΙΣΡΑΗΛ

Η ισραηλινή ιστοσελίδα Debkafiles, που πολλοί θεωρούν ότι απηχεί τις απόψεις των μυστικών υπηρεσιών,γράφει ότι “ΗΠΑ, Ισραήλ και Ελλάδα ξεκίνησαν μία μυστηριώδη αεροναυτική άσκηση με την κωδική ονομασία Noble Dina, μεταξύ Κρήτης, Κύπρου, Τουρκίας,Ισραήλ”. Στο ρεπορτάζ επισημαίνεται ότι “καμία από τις χώρες που συμμετέχουν σ΄ αυτή την άσκηση δεν αποκαλύπτει τη παραμικρή λεπτομέρεια για την άσκηση”. Σύμφωνα με δημοσιογράφους που καλύπτουν τον τομέα της άμυνας,το ΓΕΝ αρνείται επίμονα να αναφέρει οτιδήποτε γι΄ αυτή την άσκηση, όπου το Πολεμικό Ναυτικό συμμετέχει με μία φρεγάτα κι ένα υποβρύχιο.

Όμως το ρεπορτάζ της ισραηλινής ιστοσελίδας συνδέει την άσκηση Doble Dina με την άσκηση που άρχισε προχθές το πρωί νοτιοανατολικά από το Καστελόριζο, το αμερικανικό αεροπλανοφόρο Enterprise και τα εννέα πολεμικά πλοία που το συνοδεύουν. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δημοσιεύει, στην άσκηση συμμετέχουν και πλοία του Βασιλικού Βρετανικού Ναυτικού. Την διοίκηση όλων αυτών των κινήσεων έχει το αμερικανικό αεροπλανοφόρο.

Σενάριο της άσκησης;Αντιμετώπιση πυραυλικής απειλής από το Ιράν.

Οι φόβοι για επερχόμενη ιμπεριαλιστική επίθεση στο Ιράν αυξάνονται αν αναλογιστούμε ότι το Ισραήλ θα χρησιμοποιεί αεροπορική βάση του Αζερμπαϊτζάν κοντά στα σύνορα με το Ιράν. Ο στρατιωτικός κλοιός σφίγγει και όλα δείχνουν ότι το Ισραήλ ετοιμάζεται για στρατιωτικό χτύπημα.

Πρόσφατα, στην ιστοσελίδα του περιοδικού Foreign Policy σε άρθρο με τίτλο “Ο πόλεμος με το Ιράν θα αρχίσει από τον Καύκασο ;” αναφέρεται πως ο πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίεφ παραχώρησε μια αεροπορική βάση στο Ισραήλ σε περιοχή κοντά στα βόρεια σύνορα του Ιράν. Ανώτατος Αμερικανός διπλωμάτης μιλώντας στον Μάρκ Πέρι του περιοδικού Foreign Policy, ανέφερε πως η βάση που παραχωρήθηκε από το Μπακού στο Ισραήλ ονομάστηκε “Αζερμπαϊτζάν”. 

Τον περασμένο Φεβρουάριο Ισραήλ και Αζερμπαϊτζάν υπέγραψαν στρατιωτική συμφωνία ύψους 1,6 δισ. $ για τη πώληση Heron και αντιαεροπορικών πυραύλων στο Μπακού. Η συμφωνία είχε προκαλέσει τις έντονες αντιδράσεις Άγκυρας και Τεχεράνης. Σύμφωνα με στοιχεία του Διεθνούς Ινστιτούτου Στρατηγικών Σπουδών (IISS), ο στρατός του Αζερμπαϊτζάν διαθέτει τέσσερα εγκαταλειμμένα στρατιωτικά αεροδρόμια της σοβιετικής εποχής που θα μπορούσαν να διατεθούν στο Ισράηλ καθώς και τέσσερις δικές του αεροπορικές βάσεις.

Ο συντάκτης του άρθρου επικαλείται απόψεις αναλυτών σύμφωνα με τις οποίες είναι βέβαιο πως σε περίπτωση που το Ισραήλ χτυπήσει τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν, ο πόλεμος δε θα περιοριστεί στον Περσικό Κόλπο, αλλά θα εξαπλωθεί και στον Καύκασο.

Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα,ένας αμερικανός αξιωματούχος της υπηρεσίας πληροφοριών δήλωσε ότι η Ουάσιγκτον«δεν είναι ευχαριστημένη» από την πιθανότητα το Αζερμπαϊτζάν να διευκολύνει το Ισραήλ σε ενδεχόμενο χτύπημα ενάντια του Ιράν. «Ο κατακλυσμός δημοσιευμάτων στα αμερικανικά μέσα τις τελευταίες εβδομάδες αποδεικνύει τον γνήσιο φόβο από μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών ότι το Ισραήλ σκοπεύει να πραγματοποιήσει τις απειλές του» έγραψε στην ισραηλινή εφημερίδαYedhiot Ahronot, ο κορυφαίος στρατιωτικός σχολιαστής Ρον Μπεν Γισάι.

Βεβαίως, τα δημοσιεύματα μπορούν να παρουσιάζουν τις αμερικανικές ανησυχίες, αλλά οι ασκήσεις δείχνουν ότι υπάρχει συνεργασία, ενώ στα επιθετικά σχέδια συμμετέχουν με διευρυμένο ρόλο οι Ένοπλες Δυνάμεις Ελλάδας και Κύπρου. 

Από αυτή την σκοπιά, λαμβάνοντας υπόψη και τον ανταγωνισμό Κύπρου-Ισραήλ-Τουρκίας, βλέπουμε και την αιφνιδιαστική στρατιωτική συμφωνία που υπογράφηκε μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ, με πλήρη μυστικότητα! Η συμφωνία υπογράφηκε μεταξύ του διευθυντή του στρατιωτικού γραφείου του ισραηλινού υπουργείου Άμυνας, Τζέικομπ Λαόρ και του υπουργού Άμυνας της Κύπρου, Δημήτρη Ηλιάδη.

Οι Ισραηλινοί άφησαν να διαρρεύσει ότι οι συμφωνίες αφορούν τόσο βιομηχανική συνεργασία στο τομέα της άμυνας όσο και κοινές στρατιωτικές ασκήσεις μεταξύ των δύο χωρών με το Ισραήλ να αναλαμβάνει την στρατιωτική εκπαίδευση της Εθνοφρουράς σε διάφορους τομείς!

Το πιο σημαντικό είναι ότι προβλέπεται συνεκπαίδευση με μεταφορά ισραηλινών μονάδων στην Κύπρο!

Σύμφωνα με την αρθρογραφία, στην Κύπρο θα πραγματοποιηθεί επίσης συνάντηση ενημέρωσης υπό μορφή συνεδρίου μεταξύ του υπουργείου Άμυνας και της SΙΒΑΤ (κρατική εταιρεία προώθησης στρατιωτικών συνεργασιών και εξοπλισμών), αναφορικά με πιθανούς τομείς συνεργασίας των δύο χωρών. Στελέχη της Εθνικής Φρουράς θα αξιολογήσουν τις δυνατότητες της ισραηλινής πολεμικής βιομηχανίας ειδικά σε τομείς ενδιαφερόντων της Κύπρου, όπως αεροσκάφη και UAV, συστήματα διοίκησης και έλεγχου, συστήματα καμουφλάζ υψηλής τεχνολογίας, "έξυπνα" βλήματα των 105 χλστ. για τα άρματα ΑΜΧ-30 και διάφορες άλλες κατηγορίες πυρομαχικών, συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης,παράκτια ραντάρ κλπ. 

Αξιωματικοί του ΓΕΕΦ θα μεταβούν επίσης στο Κέντρο Τακτικών Επιχειρήσεων των Ενόπλων Δυνάμεων του Ισραήλ όπως επίσης και Κέντρο Τακτικών Επιχειρήσεων Σχεδιασμών Μάχης για να παρακολουθήσουν την οργάνωση, τα μέσα, τη λειτουργία του κέντρου, τη διοίκηση και τον έλεγχο των επιχειρήσεων. 

Ανάμεσα σε άλλα, οι ένοπλες δυνάμεις Κύπρου και Ισραήλ θα ανταλλάξουν εμπειρίες και απόψεις σε θέματα που αφορούν στην εφεδρεία (κατάταξη, εκπαίδευση, τεχνογνωσία, υποδομές). Οι συμφωνίες για συνεργασία στον τομέα της έρευνας και διάσωσης γίνονται πράξη, καθώς προγραμματίστηκε η μετάβαση στο Ισραήλ των πληρωμάτων των ελικοπτέρων που διαθέτει η ΕΦ για το σκοπό αυτό για θέματα εκπαίδευσης. Επίσης για πρώτη φορά θα επισκεφθεί το Ισραήλ ο αρχηγός της Εθνικής Φρουράς αντιστράτηγος Στυλιανός Νάσης

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

Καλπάζει ασταμάτητα η ανεργία

Στο 9,7% του ενεργού πληθυσμού αυξήθηκε η ανεργία στην Κύπρο το Φεβρουάριο από 9,5% τον Ιανουάριο, σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα η Eurostat. Ιστορικό υψηλό κατέγραψε η ανεργία στην ευρωζώνη.

Όπως προκύπτει από τα κοινοτικά στοιχεία, η μέση ανεργία στην ευρωζώνη αυξήθηκε στο 10,8% (10,7% τον Ιανουάριο) του ενεργού πληθυσμού. Πρόκειται για το ψηλότερο ποσοστό από σύστασης Ευρωζώνης. Αύξηση στο 10,2% (10,2% τον Ιανουάριο) σημειώθηκε και στο σύνολο της ΕΕ.

Αναφορικά με τις επιμέρους επιδόσεις της Κύπρου, το Φεβρουάριο το ποσοστό ανεργίας στους άνδρες ήταν 10,6%, στις γυναίκες 8,6% και στους νέους κάτω των 25 ετών 26,8% (στοιχεία Δεκέμβριο).

Για την Ελλάδα τα στοιχεία της Eurostat αφορούν το Δεκέμβριο, όπου η συνολική ανεργία αυξήθηκε στο 21,0%. Στις επιμέρους κατηγορίες, το ποσοστό ανεργίας στους άνδρες ήταν 18,0%, στις γυναίκες 25,0% και στους νέους κάτω των 25 ετών στο 50,4%.

Η σκληρή λιτότητα που επιβάλλεται στον κοινοτικό νότο και γενικότερα στις μνημονιακές χώρες, εκτοξεύει την ανεργία σε ιστορικά ρεκόρ.

Στην Ευρωζωνη η ανεργία το Φεβρουάριο βρέθηκε στο ψηλότερο σημείο από το 1997, δηλαδή πριν τη σύσταση του Ευρώ, σημειώνοντας αύξηση για δέκατο συνεχόμενο μήνα.

Ωστόσο, ενώ οι χώρες του νότου και η Ιρλανδία πιέζονται από συνεχείς αυξήσεις της ανεργίας, εξαιτίας των δημοσιονομικών μέτρων, την ίδια στιγμή η Γερμανία καταγράφει την καλύτερη επίδοση των τελευταίων 20 ετών με ανεργία μόλις 5,7%.

Τα στοιχεία για το μεταποιητικό τομέα στην Ευρωζώνη που δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα δείχνουν ότι το Μάρτιο οι παραγγελίες υποχώρησαν, ενώ η αύξηση των διεθνών τιμών του πετρελαίου περιπλέκει περισσότερο την κατάσταση.

Στην Ισπανία η ανεργία το Φεβρουάριο αυξήθηκε εκ νέου στο 23,6% του ενεργού πληθυσμού και στους νέους κάτω των 25 ετών έσπασε, όπως και στην Ελλάδα, το ψυχολογικό φράγμα του 50%. Τα νέα μέτρα λιτότητας της τάξης των 27 δισ. ευρώ που υποχρεώθηκε να λάβει την προηγούμενη βδομάδα η κυβέρνηση-Ραχόι αναμένεται να δώσουν νέα ώθηση στην ανεργία τους επόμενους μήνες.

Στην Πορτογαλία, που είχε την τρίτη χειρότερη επίδοση στην Ευρωζώνη μετά την Ισπανία και την Ελλάδα, τα μέτρα λιτότητας αυξάνουν επίσης την ανεργία, η οποία το Φεβρουάριο ανήλθε στο 15%. Μέσα σε ένα έτος η ανεργία σους νέους στην Πορτογαλία αυξήθηκε κατά 10 μονάδες φτάνοντας στο 35,5%.

Η τέταρτη χειρότερη επίδοση καταγράφηκε σε μια άλλη μνημονιακή χώρα, η Ιρλανδία, όπου επίσης η ανεργία παραμένει σε υψηλά επίπεδα δηλαδή στο 14,7%, ενώ και στη χώρα αυτή είναι εξαιρετικά υψηλή στους νέους αφού ανήλθε στο 31,9%.

Το Φεβρουάριο η ΕΕ είχε 24,550 εκατ. άνεργους, εκ των οποίων 17,134 αφορούσαν την Ευρωζώνη. Μέσα σε ένα μήνα η ανεργία αυξήθηκε κατά 167.000 στην ΕΕ των «27» και 162.000 στις χώρες της ευρωζώνης. Σε ένα έτος, δηλαδή το Φεβρουάριο του 2012 σε σχέση με τον ίδιο μήνα του 2011 η ανεργία αυξήθηκε κατά 1,874 εκατ. άτομα και στην ευρωζώνη κατά 1,476 εκατ. άτομα.

Το Φεβρουάριο το 2012 ο αριθμός των ανέργων ηλικίας κάτω των 25 ετών έφτασε στο σύνολο της ΕΕ τα 5,462 εκατομμύρια, εκ των οποίων 3,272 εκατ. άτομα αφορούσαν τις χώρες της Ευρωζώνης. Μέσα σε ένα έτος οι άνεργοι αυτής της κατηγορίας αυξήθηκαν κατά 262.000 στην ΕΕ και 106.000 στην Ευρωζώνη.

Το ποσοστό της συνολικής ανεργίας επί του ενεργού πληθυσμού, που καταγράφηκε στα κράτη μέλη της ευρωζώνης τον Φεβρουάριο ήταν το εξής: Αυστρία 4,2%, OΟλλανδία 4,9%, Λουξεμβούργο 5,2%, Γερμανία 5,7%, Μάλτα 6,8%, Βέλγιο 7,2%, Φινλανδία 7,4%, Σλοβενία 8,7%, Ιταλία 9,3%, Κύπρος 9,7%, Γαλλία 10,0%, Εσθονία 11,7%, Σλοβακία 14,0%, Ιρλανδία 14,7%, Πορτογαλία 15,0%, Ελλάδα (Δεκέμβριος 2011) 21,0%, Ισπανία 23,6%

Πηγή

AIΣXOΣ! Ο τραυματισμός της σ. Αγγελικής Κουτσουμπού «τροχαίο ατύχημα»! (Βίντεο)

με εισαγγελική βούλα

Tο Δεκέμβρη 2009, η υπόθεση είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο, καθώς οι τηλεοράσεις έδειχαν και ξανάδειχναν τη σκηνή με τη μηχανή του αστυνομικού που περνούσε πάνω από το κορμί της διαδηλώτριας στην πλατεία Συντάγματος.

Ήταν oι μέρες ταραγμένες – ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και με την  παρελκυστική τακτική που επιχειρείτο για να αποφύγουν τη δίκη του δολοφόνου αστυνομικού Κορκονέα και του συνεργάτη του. Ο Χρυσοχοΐδης, προστάτης υπουργός, με μεγάλες φιλοδοξίες, και με την υποστήριξη της αμερικανικής πρεσβείας, είχε εξαπολύσει ένα πογκρόμ, τότε όχι κατά των μεταναστών, αλλά κατά των διαδηλωτών, με 800 προληπτικές συλλήψεις.

Για πρώτη φορά, η νεοσύστατη αστυνομική ομάδα ΔΕΛΤΑ τέθηκε σε επιχειρησιακή δράση, σε επιχείρηση διάλυσης πλήθους σε μια μαζική διαδήλωση. Δεκάδες αστυνομικοί με μοτοσικλέτες και πεζοί έπεσαν πάνω στο μπλοκ του ΕΕΚ.

Από την επίθεση τραυματίστηκε βαριά η συντρόφισσα Αγγελική  Κουτσουμπού, αγωνίστρια του αντιδικτατορικού αγώνα και ιστορικό στέλεχος του ΕΕΚ. Ήταν τέτοια η  αγριότητα του χτυπήματος που στο νοσοκομείο που μεταφέρθηκε σε κωματώδη κατάσταση διέγνωσαν βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση (υποσκληρίδιο αιμάτωμα, υπαραχνοειδή αιμορραγία, θλάση στον εγκέφαλο), ρωγμώδες κάταγμα του λιθοειδούς, συντριπτικό κάταγμα αριστερής κλείδας και σπάσιμο όλων των εμπροσθίων αριστερών πλευρών. H μοτοσυκλέτα είχε διασχίσει το σώμα της ενώ ο συνοδηγός χτυπούσε με το γκλοπ.

Δεκάδες άλλοι σύντροφοι τραυματίστηκαν από μηχανές και από τα ανελέητα χτυπήματα των γκλοπς (η Αγγελική και από τα δύο). Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, φοβούμενη τότε μην έχει ένα ακόμη νεκρό, ένα  χρόνο μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη 2008, έστειλε τον υφυπουργό Βούγια στο νοσοκομείο λέγοντας ότι θα γίνει έρευνα, ενώ ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος Πεταλωτής βιάστηκε να αποφανθεί ότι επρόκειτο για… τροχαίο ατύχημα. Τροχαίο η επίθεση με μηχανές κατά πλήθους διαδηλωτών!

Δυο χρόνια και μερικούς μήνες, χρειάστηκαν οι δικαστικές  αρχές, για να επικυρώσουν τη «γνωμάτευση» του κυρίου Πεταλωτή ότι ο  παρ’ ολίγον θάνατος της Αγγελικής Κουτσουμπού ήταν… ένα  «τροχαίο ατύχημα». Οι ανακρίσεις έγιναν ύστερα από μήνυση της παθούσας, ενώ η  μόνη υπηρεσία που πήρε καταθέσεις με εντολή εισαγγελέως ήταν η… ΤΟΤΑ.

Με απόφασή του, με ημερομηνία 6/2/2012, που επιδόθηκε στις 28/3, ο εισαγγελέας Πρωτοδικών Αθήνας Απόστολος Ν. Ανδρέου, απέρριψε ως «αβάσιμη» τη μήνυση της Αγγ. Κουτσουμπού κατά του αστυνομικού Θεμιστοκλή Ποιμενίδη για βαριά σωματική βλάβη, καθώς και κατά των αξιωματικών που έδωσαν την διαταγή για ηθική αυτουργία.

Στον αστυνομικό Ποιμενίδη καταλογίζει ότι «οδηγούσε απρόσεκτα, αφηρημένα και με αυξημένη ταχύτητα με συνέπεια της αμελούς αυτής συμπεριφοράς του να μην αντιληφθεί εγκαίρως την εγκαλούσα Αγγελική Κουτσουμπού, η οποία βρέθηκε στην πορεία του οχήματός του, με αποτέλεσμα της αμελούς συμπεριφοράς του να επιπέσει με σφοδρότητα επ’ αυτής και να την τραυματίσει». Kαι, σπεύδει να προσθέσει: «Από κανένα στοιχείο της δικογραφίας δεν επιβεβαιώνονται οι ισχυρισμοί της εγκαλούσας ότι ο πρώτος εγκαλούμενος είχε πρόθεση να της προκαλέσει βαριά σωματική βλάβη, ούτε ότι οι υπόλοιποι εγκαλούμενοι ήταν αυτοί που τον προέτρεψαν να κινηθεί με το υπηρεσιακό του δίκυκλο εναντίον της με σκοπό να της προκαλέσει βαριά σωματική βλάβη».

Mε αυτό το σκεπτικό, ο εισαγγελέας μόλις και μετά βίας δεν επιβάλλει στην Aγγελική Kουτσουμπού να πληρώσει και τα… δικαστικά έξοδα.

Eίναι προφανές ότι η εισαγγελική απόφαση είναι πλήρως ευθυγραμμισμένη με την κυβερνητική γραμμή συγκάλυψης των πολιτικών και ποινικών ευθυνών για την επίθεση. Eίναι μια απόφαση που στερείται οποιασδήποτε στοιχειώδους λογικής αιτιολόγησης. O αστυνομικός «οδηγούσε αφηρημένα», ενώ η παθούσα «βρέθηκε στην πορεία του»… Aιδώς!

Eίναι προφανές ότι μια άθλια μεθόδευση έρχεται να συμπληρώσει το έργο μιας βάρβαρης αστυνομικής επίθεσης της φαύλης αστικής δημοκρατίας που οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία και το λαό στη δυστυχία.

Kαι αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι τα άλλα θύματα εκείνης της βάρβαρης αστυνομικής επίθεσης δικάζονται ένας μετά τον άλλο (καθώς οι υποθέσεις διαχωρίστηκαν για να μη φανεί ότι υπήρξε επίθεση σε ολόκληρο μπλοκ πολιτικού κόμματος). Tην Tρίτη 3 Aπριλίου, στο Β’ Τριμελές Εφετείο Αθήνας (κακουργημάτων) δικάζεται ο σ. Kυριάκος Mουτίδης, στέλεχος του EEK, δύο σύντροφοι έχουν αθωωθεί και ένας, ο οικοδόμος Θάνος Zαμπέτης, έχει καταδικαστεί σε 7 μήνες φυλάκιση.

Kαμμιά δικαιοσύνη δεν μπορεί να αποδοθεί από αυτό το άθλιο σύστημα. H δικαιοσύνη θα αποδοθεί με την επανάσταση που θα γκρεμίσει τις Bαστίλλες του χρεοκοπημένου και παρηκμασμένου καπιταλισμού

Θόδωρος Kουτσουμπός

Πηγή

Μετανάστες, στρατόπεδα συγκέντρωσης και ο πρωτοφανής εκφασισμός της κοινωνίας

Κείμενο από Ελλάδα.

Τις τελευταίες ημέρες, αντί να μονοπωλεί το δημόσιο διάλογο το πού μας πηγαίνει η πολιτική των μνημονίων (πρόσφατα εκπρόσωποι της τρόικα δήλωσαν ότι στόχος είναι μισθοί και συντάξεις Βουλγαρίας, δηλαδή επιπέδου 150 ευρώ!), το μόνιμο θέμα στα ΜΜΕ είναι οι μετανάστες. Με τις εκλογές μάλλον στις αρχές του επόμενου μήνα, προφανώς κάποιους τους συμφέρει να ψηφίσουμε με κριτήριο το ποιος θα είναι πιο αμείλικτος απέναντι στους εξαθλιωμένους μετανάστες και όχι το πώς θα αποφύγουμε να βρεθούμε και οι υπόλοιποι στην ίδια θέση – γιατί, μην έχετε καμία αμφιβολία, η σημερινή εικόνα των μεταναστών είναι τα «προσεχώς» από το (κοντινό) μέλλον όλο και περισσότερων Ελλήνων αν συνεχιστεί η ίδια πολιτική και δεν πετάξουμε άμεσα στον κάλαθο των αχρήστων τα βασικά εργαλεία που την επιβάλλουν, όπως το τοκογλυφικό χρέος και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ωστόσο είναι και κάτι παραπάνω από ένα προεκλογικό τρικ: ο εκφασισμός (ναι, αυτή είναι η σωστή λέξη) της ελληνικής κοινωνίας έχει αρχίσει χρόνια τώρα. Τα συμπτώματα τα βλέπουμε: Πρώτα μπήκε το ΛΑΟΣ στην κεντρική πολιτική σκηνή, πρόσφατα και στην κυβέρνηση και τα υπουργεία, ενώ σύντομα όλα δείχνουν ότι θα έχουμε στη βουλή, ως… εκπροσώπους του λαού, τη ναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής. Ποιος θα το περίμενε ότι, στον τόπο που είχε 600.000 νεκρούς από τη φρίκη του ναζισμού, μερικές δεκαετίες μετά θα βρίσκονταν άνθρωποι που να θέλουν να κάνουν τους ναζί βουλευτές;

Και δυστυχώς δεν πρόκειται απλά για μία μπερδεμένη μειοψηφία. Η αναισθητοποίηση, ο εκφασισμός και η ανθρωποφαγία διαπερνούν όλα σχεδόν τα πολιτικά και κοινωνικά στρώματα της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας. Πριν λίγες μέρες ο δήμαρχος της Κορίνθου Αλ. Πνευματικός δήλωσε ότι δε θα ανεχθεί στρατόπεδο συγκέντρωσης στην πόλη όχι επειδή είναι κατά των στρατοπέδων συγκέντρωσης αλλά απλώς επειδή δεν το θέλει εδώ! Και είπε χαρακτηριστικά ότι οι μετανάστες «κυκλοφορούν προκλητικά στο κέντρο της πόλης»! Μήπως είναι πρόκληση για τον κ. Δήμαρχο και το ότι κάποιοι… αναπνέουν;

Κέντρα φιλοξενίας ή στρατόπεδα συγκέντρωσης;

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι: μακάρι να γίνουν κέντρα φιλοξενίας. Κέντρα δηλαδή όπου όσοι έχουν ανάγκη (όχι μόνο μετανάστες αλλά και ντόπιοι – η φτώχια στην εποχή της κρίσης δεν κοιτάει καταγωγή) θα μπορούν να βρουν ένα πιάτο φαγητό και ένα κρεβάτι να κοιμηθούν. Είναι το λιγότερο που μπορεί να προσφέρει μια ανθρώπινη κοινωνία στα φτωχότερα μέλη της, και αυτό είναι ένα μέτρο που όντως καταπολεμά την εγκληματικότητα. Δε μιλάμε όμως για κάτι τέτοιο και άρα κακώς λέγονται, υποκριτικά, «κέντρα φιλοξενίας». Πρόκειται ξεκάθαρα για ναζιστικής έμπνευσης στρατόπεδα συγκέντρωσης ή φυλακές. 

Γιατί όμως να φυλακιστούν αδιακρίτως όλοι οι μετανάστες που δεν έχουν χαρτιά; Ποιο είναι το έγκλημα που έκαναν, για το οποίο πρέπει να προφυλαχθεί η υπόλοιπη κοινωνία από την παρουσία τους; Λήστεψαν, σκότωσαν, βίασαν; Αυτά είναι εγκλήματα για τα οποία όντως πρέπει να λαμβάνονται μέτρα. Το να μην έχεις χαρτιά όμως ΔΕΝ είναι έγκλημα. Είναι στην ουσία μία διοικητική παράβαση η οποία δεν έχει κανένα αντικειμενικό μέτρο σύγκρισης: το αν σκότωσες ή δε σκότωσες είναι κάτι το αντικειμενικό. Το αν δικαιούσαι ή όχι άδεια παραμονής είναι κάτι που καθορίζεται αυθαίρετα από την κυβέρνηση. Ποιος μας δίνει το δικαίωμα να στερήσουμε την ελευθερία δεκάδων ή και εκατοντάδων χιλιάδων συνανθρώπων μας επειδή η κυβέρνηση και η Ε.Ε. έχουν αποφασίσει οι άδειες παραμονής να δίνονται με το σταγονόμετρο; Και ποιος μας δίνει το δικαίωμα να παρακολουθήσουμε απαθείς να χτίζονται στρατόπεδα συγκέντρωσης δίπλα μας χωρίς να αντιδράσουμε; Είναι τεράστια ώρα ευθύνης για όλους μας, αν θέλουμε να λεγόμαστε δημοκράτες – ή απλά άνθρωποι…

Μα, δεν είναι πρόβλημα οι μετανάστες;

Όχι, οι μετανάστες δεν είναι πρόβλημα. Αλίμονο αν βλέπουμε τους ανθρώπους σαν πρόβλημα. Πρόβλημα είναι η φτώχια και η εξαθλίωση που οδηγούν μεταξύ άλλων και στην εγκληματικότητα – και αυτά δεν έχουν εθνικότητα. Άλλωστε είναι μύθος το ότι για την εγκληματικότητα ευθύνονται κατά κύριο λόγο οι μετανάστες: σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ., από τους συλληφθέντες για κλοπές και διαρρήξεις το 2011 μόλις το 43,7% ήταν αλλοδαποί, και αυτοί κυρίως από βαλκανικές και κεντροευρωπαϊκές χώρες! Και έστω ότι, με ένα μαγικό τρόπο, εξαφανίζουμε όλους τους μετανάστες. Πιστεύει κανείς πραγματικά ότι έτσι θα αντιμετωπιστούν όλα τα προβλήματά μας; Αν μπούμε στη λογική να βρούμε ποιοι… «περισσεύουν», θα σταματήσουμε εκεί; Οι έλληνες άνεργοι, που στις μικρότερες ηλικίες ξεπερνούν πλέον το 50%, δε θα περισσεύουν – και δεν θα είναι εν δυνάμει εγκληματίες; Θα τους μαντρώσουμε κι αυτούς προληπτικά για να μην εγκληματίσουν; Είναι προφανές ότι μια τέτοια λογική δεν οδηγεί πουθενά. Θα θυμόμαστε, άλλωστε, πριν από μερικά χρόνια το πόσο παρουσιαζόταν σαν πρόβλημα η υπογεννητικότητα… αν δηλαδή αυτό είχε αλλάξει και οι σημερινοί 20άρηδες που αναζητούν μια καλύτερη τύχη στη χώρα μας ήταν Έλληνες, θα αποτελούσαν πάλι πρόβλημα; Και τότε με τι κριτήριο θα τους μαντρώναμε;

Υπάρχει λύση χωρίς ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης;

Κι όμως, υπάρχει ανθρώπινη λύση. Η αριστερά και οι αντιρατσιστικές οργανώσεις την περιγράφουν εδώ και χρόνια, αλλά οι κυβερνώντες συνεχίζουν να την αγνοούν και να μετατρέπουν συνειδητά τη χώρα σε αποθήκη ψυχών, για να έρθουν σήμερα υποκριτικά να οδύρονται ότι «δεν πάει άλλο». Οι μετανάστες, όπως και όλοι, θέλουν να δουλέψουν για να ζήσουν. Εδώ σήμερα, όπως μας κατάντησαν για χάρη των τραπεζών και του μεγάλου κεφαλαίου, δεν υπάρχουν δουλειές και γι’αυτό οι περισσότεροι θέλουν να φύγουν. 

Η λύση λοιπόν δεν μπορεί παρά να περιλαμβάνει τη χορήγηση νόμιμων χαρτιών και την αθέτηση της ευρωπαϊκής οδηγίας Δουβλίνο ΙΙ ώστε να πάνε σε χώρες όπου μπορούν να ζήσουν αξιοπρεπώς (η συγκεκριμένη οδηγία, την οποία έχουν υπογράψει οι ελληνικές κυβερνήσεις, λέει ότι όσοι μετανάστες βρεθούν σε οποιαδήποτε χώρα της Ε.Ε. χωρίς χαρτιά επαναπροωθούνται στη χώρα εισόδου τους – δηλαδή σχεδόν πάντα στην Ελλάδα, καθώς δεν πέφτει κανείς με… αλεξίπτωτο απευθείας στη Γερμανία ή την Ολλανδία!). Ακόμα και γι’αυτούς που θα μείνουν εδώ, η νομιμοποίηση θα βοηθήσει στο να μη «ρίχνουν τα μεροκάματα», όπως τους… κατηγορούν κάποιοι για την εκμετάλλευση που υφίστανται από τους εργοδότες λόγω ακριβώς της τυπικής ανυπαρξίας τους για το ελληνικό κράτος!

Κλείνοντας, είναι καιρός να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτό είναι το πραγματικό, αποκρουστικό πρόσωπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ε.Ε. δεν είναι και ούτε μπορεί να γίνει το «σπίτι των λαών». Είναι ο αντιδημοκρατικός μηχανισμός που προωθεί τον ανταγωνισμό μεταξύ των λαών για να ρίχνει τα μεροκάματα και να καταργεί τα εργασιακά δικαιώματα για τα οποία χύθηκε αίμα, που ξεπουλά τη δημόσια περιουσία για χάρη των τοκογλύφων, που σπέρνει το φόβο για να καθηλώσει και να αποπροσανατολίσει τους λαούς και που μαντρώνει αθώους ανθρώπους σε φασιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. 

Η πάλη για τη διάλυση της Ε.Ε. δεν έχει να κάνει με κανενός είδους εθνικιστικό παραλήρημα – αντίθετα, είναι διεθνιστικό μας καθήκον. Να πούμε όχι στη μισαλλόδοξη και φοβική Ευρώπη-φρούριο της τραπεζικής χούντας και της εξαθλίωσης, ναι στην Ευρώπη των λαών της ευημερίας και της ειρηνικής συνύπαρξης και συμφιλίωσης. Ο δεύτερος δρόμος φαίνεται πιο δύσκολος, μακριά από το λαϊκισμό της λογικής των αποδιοπομπαίων τράγων – όμως είναι και ο μόνος αξιοπρεπής και ανθρώπινος. Ας τον επιλέξουμε – στο χέρι μας είναι.

Πάνος Δαμέλος

Μέλος Τ.Ε. ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Κορινθίας

Αντιπολεμικό "ντου" στην έδρα του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες

Και στις δύο ακτές του Ατλαντικού η αστική δημοκρατία δείχνει το σύγχρονο επαίσχυντο πρόσωπο του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού, επιστρατεύοντας τις δυνάμεις καταστολής, τα καθεστωτικά ΜΜΕ και την δική τους δικαστική και τυφλά αστική δικαιοσύνη για να αντιμετωπίσει τα κοινωνικά κινήματα και την αμφισβήτηση.

Στις ΗΠΑ «για λόγους «Ασφάλειας» δικαστήριο του Σικάγο απαγόρευσε τη διεξαγωγή διαδηλώσεων κατά του ΝΑΤΟ στην πόλη, προγραμματισμένη για τον ερχόμενο Νοέμβριο οπότε και θα λάβει χώρα η σύνοδος του ΝΑΤΟ. Αρχικά, η αντιπολεμική πορεία θα γινόταν στα μέσα Μαΐου, οπότε και θα κλείσει μία άλλη σύνοδος, επίσης στο Σικάγο, αυτή των  G8, αλλά και για αυτήν πήρανε αρνητική απάντηση οι διοργανωτές. Το Τμήμα Μεταφορών της πόλης υποστηρίζει ότι δεν ενέκρινε την πορεία επειδή, λόγω έλλειψης επαρκούς αριθμού προσωπικού, θα προκαλούνταν κυκλοφοριακό κομφούζιο στους δρόμους. Από την πλευρά τους, οι αγωνιστές του αντιπολεμικού κινήματος, μιλώντας στο πρακτορείο Reuters υποστηρίζουν πως τα επιχειρήματα δικαστή και αρχών δεν είναι λογικά και λένε με βεβαιότητα ότι η πορεία του Μαΐου θα γίνει κανονικά.

Στην Ευρώπη των «δημοκρατικών και φιλελεύθερων παραδόσεων» τα ΜΑΤ, τα σκυλιά και οι αύρες περιφρούρησαν την έδρα του παγκόσμιου χωροφύλακα στις Βρυξέλλες από τους εκατοντάδες διαδηλωτές που επιχείρησαν σήμερα να εισβάλουν, όμως απωθήθηκαν από την αστυνομία που προχώρησε σε 483 συλλήψεις. "Κανείς από τους διαδηλωτές δεν μπήκε στην έδρα του ΝΑΤΟ. Συλλάβαμε 483 άτομα. Όλοι θα αφεθούν ελεύθεροι το βράδυ", δήλωσε ο εκπρόσωπος της αστυνομίας των Βρυξελλών, Κρίστιαν Ντε Κόνινκ.

Επρόκειτο για μια μεγάλη στιγμή του αντιπολεμικού κινήματος καθώς οι συναγωνιστές  είχαν φτάσει στις Βρυξέλλες από κάθε γωνιά της Ευρώπης, από τη Σουηδία, τη Φινλανδία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ισπανία, τη Βρετανία, ακόμη και την Τουρκία. Απέναντι τους στάθηκαν 500-600 ΜΑΤατζήδες πραιτοριανοί του συστήματος εξουσίας, που είχαν πάρει θέσεις κατά μήκος του περιβόλου στην έδρα του ΝΑΤΟ και το γειτονικό γενικό επιτελείο του βελγικού στρατού.

 Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, γύρω στις 15:30 οι συναγωνιστές άρχισαν να τρέχουν κατά κύματα προς το στόχο τους και ορισμένοι κατάφεραν να σπάσουν τον αστυνομικό κλοιό για να σκαρφαλώσουν στα κιγκλιδώματα που περιέβαλαν το κτίριο. Για να αντιμετωπίσουν την επέμβαση των έφιππων πραιτοριανών, που απάντησαν με βία εφάμιλλη των πεζών συναδέλφων τους. Από τους διαδηλωτές του αντιπολεμικού κινήματος επισημαίνεται ότι οι δυνάμεις καταστολής είχαν διαμορφώσει διαδοχικές ζώνες με ισχυρές δυνάμεις, ενώ δύο ειδικά οχήματα εκτόξευσης νερού υπό πίεση βρίσκονταν σε ετοιμότητα.

Η κινητοποίηση οργανώθηκε από τη βελγική οργάνωση "Δράση για την Ειρήνη" η οποία υποστηρίζει ότι το ΝΑΤΟ συνιστά "κίνδυνο για την παγκόσμια ειρήνη". "Δεν θέλουμε αντιπυραυλικές ασπίδες, ούτε επεμβάσεις του ΝΑΤΟ στη Λιβύη ή στο Αφγανιστάν, ούτε παράνομες ατομικές βόμβες στη χώρα μας", είπε ο εκπρόσωπός της, Μπενουά Καλβί.  "Μια στρατιωτική συμμαχία που παρεμβαίνει σε όλο τον κόσμο και διαθέτει πυρηνικά όπλα είναι κίνδυνος για την παγκόσμια ειρήνη", τονίζει η οργάνωση. Τα συνθήματα που κυριάρχησαν ήταν "Όχι άλλο ΝΑΤΟ" και "Θέλουμε ειρήνη τώρα".

 Να επισημάνουμε ότι το Μάρτιο του 2008 χίλιοι διαδηλωτές επιχείρησαν να εισβάλουν στην έδρα του ΝΑΤΟ, με την ευκαιρία της 5ης επετείου από την επέμβαση στο Ιράκ. Η αστυνομία είχε προχωρήσει τότε σε 450 συλλήψεις. Το Μάρτιο του 2009 οργανώθηκε μια νέα επιχείρηση του ίδιου τύπου που κατέληξε σε 442 συλλήψεις.

Εμείς στεκόμαστε στο πλευρό των λαών-θύματων του ΝΑΤΟ παγκόσμιου τρομοκράτη και εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους συναγωνιστές του αντιπολεμικού κινήματος υποσχόμενοι να συμβάλλουμε στην ανάπτυξη ενός μαχητικού κινήματος μέσα και έξω από τον στρατό.

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

1η Απριλίου και (ε)κυπριακή Αριστερά

Το ΑΚΕΛ προ της Ανεξαρτησίας ήταν ο καθοδηγητής της πολιτικής οργάνωσης του πρώτου κυπριακού εργατικού κινήματος στην Κύπρο. Ο αντιαποικιακός αγώνας διαφοροποιήθηκε από κοινωνικό - ταξικό σε εθνικό - απελευθερωτικό. Έτσι λειτούργησε διχαστικά και εθνοκεντρικά και κατέστη ο κυρίαρχος ιδεολογικός μηχανισμός της εθνικιστικής παράταξης (Εκκλησία - μεγαλογαιοκτήμονες και αστική τάξη) για να ελεχθεί η εργατική τάξη πολιτικά.

Το ΑΚΕΛ ήταν ο πρώτος με ευρεία κοινωνική βάση πολιτικός οργανισμός, με ένα ενιαίο πλαίσιο αριστερών αρχών με έμφαση στην κοινωνική πρόοδο και με συστηματική ανάδειξη του σημαντικού ρόλου των εργατικών στρωμάτων για τη διαμόρφωση της τύχης της νήσου. Το ΑΚΕΛ προ του 1960 κατάφερε να κινητοποιήσει μεγάλους αριθμούς εργαζομένων σε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας και απεργιών.

Σαν συνέπεια τούτου οι εθνικιστικές δυνάμεις εγκαθιδρύουν το ΚΕΚ - το Κυπριακό Εθνικό Κόμμα - και όπως αναφέρει ο Δημήτρης Χριστοδούλου στο βιβλίο "The Labour of a mini - embattled economy (1992) και το οποίο παραγράφω: "...οι πολιτικές ελίτ αντλούσαν τη δύναμη τους από την και από το οικονομικό και κοινωνικό τους εκτόπισμα, μέσα από τον εθνικισμό και (ιδιαίτερα) πιο επακριβώς μέσα από το σύνθημα της Ένωσης, που από μόνο του επαρκούσε στην πολιτική της επιδίωξη για πολιτική ηγεμονία.

Μέσα από την ένοπλη δράση της ΕΟΚΑ εξασφαλίστηκε η περιθωριοποίηση της Αριστεράς από τη μία, ενώ από την άλλη όλη η πολιτική πρωτοβουλία πέρασε στην εθνικιστική δεξιά και στις δύο κοινότητες. Η εκκλησία καθόρισε μέσα από την εκλογή του Αρχ. Μακαρίου Γ' το περίγραμμα του νέου καθεστώτος: συντηρητικό - εθνικιστικό, μα προπάντων θρησκευτικό (Χριστοδούλου, 1992, σ.271).

Μέσα από την επιλογή του στρατηγού Γρίβα από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ' ως στρατιωτικού ηγέτη της ΕΟΚΑ, λαμβάνοντας υπόψη τα πολιτικά του βιώματα στην Ελλάδα, οι εθνικιστικές δυνάμεις εξασφάλισαν τον πολιτικό έλεγχο μέσα από τον διχαστικό συμβολισμό που απέπνεε ο Γρίβας.

Έτσι δημοκρατικά ιδεώδη, ο πλουραλισμός κοινωνικών στάσεων και η διαπολιτιστική και διακοινοτική συνοχή παρέμειναν καθηλωμένες, ανώριμες και σε κατάσταση πολιτικής ατροφίας.
Η εθνικιστική στρατηγική παρήγαγε σοβαρές κοινωνικές συνέπειες. Η κριτική αξιολόγηση θεμάτων ήταν απολύτως καταπιεσμένη, με αποτέλεσμα η παραδοσιακή διανόηση (οι εκκλησιαστικοί δηλαδή) να διατηρούν ακόμη την αδιαμφισβήτητη πολιτιστική τους ηγεμονία. Η πολιτική συνέπεια της κυριαρχίας αυτής οδήγησε στη περιθωριοποίηση της κοινωνικής προόδου ως κυρίαρχης αξίας του κυπριακού ιστορικό - κοινωνικού σχηματισμού. Ο κατακερματισμός δε του ιδεολογικού μηχανισμού της εργατικής τάξης είχε και εξακολουθεί ακόμη να θολώνει την νομιμότητα της κοινωνικής σύγκρουσης.

Οι εθνικιστικές δυνάμεις μέσα από τον αγώνα της ΕΟΚΑ στόχευαν και το έχουν καταφέρει να ελέγξουν και να καταστούν η διάδοχη κατάσταση του αποικιοκρατικού καθεστώτος. Έτσι εξασφάλισαν την περιθωριοποίηση της Αριστεράς, πολιτικός στόχος της οποίας ήταν η διακονοτική ειρηνική συμβίωση μεταξύ των δύο κοινοτήτων και η ανάδειξη ενός διεθνιστικού αλλά συνάμα ενιαίου ταξικού σχηματισμού.

Εδώ και τέσσερα χρόνια η (καθεστωτική πια) (σημ. δική μας) Αριστερά έχει την ευθύνη της διακυβέρνησης της νήσου. Η διακυβέρνηση αυτή σηματοδοτούσε, τουλάχιστον θεωρητικά, μια νέα αρχή για τον έλεγχο της εθνικιστικής αλλοφροσύνης η οποία επί προεδρίας Παπαδόπουλου οδηγούσε στην πλήρη γεωγραφική και πολιτική διχοτόμηση της νήσου. Μια ιστορική, τηλεγραφική αποτύπωση την περίοδο αυτή εύκολα αναδεικνύει τα πιο κάτω για την (καθεστωτική) Αριστερά:

1. Δεν έχει καταφέρει να ελέγξει την εθνικιστική νοοτροπία.
2. Δεν έχει καταφέρει, έστω να διεκδικήσει, την επαναξιολόγηση της ιστορίας.
3. Δεν έχει καταφέρει να ελέγξει ιδεολογικές προκαταλήψεις εναντίον της. Κάθε 1η Απριλίου η Αριστερά δαιμονοποιείται και εξαφανίζεται από το πολιτικό προσκήνιο.
4. Η Αριστερά δεν έχει καταφέρει να αναδείξει την αναγκαιότητα ενός νέου ιστορικού διαλόγου.
5. Δεν κατάφερε είτε από ανικανότητα, αδυναμία η πολιτική σκοπιμότητα απορρεύουσα από την συμμετοχή της στον ευρύτερο κομματικό σχηματισμό, να μετατοπίσει την ιστορική ισορροπία έστω σημειολογικά αριστερότερα. Εγκατέλειψε τον προηγούμενο υπουργό Παιδείας κ. Δημητρίου διότι ο ίδιος αρνήθηκε και κυριολεκτικά και μεταφορικά το χειροφίλημα του ένοικου της Αρχιεπισκοπής. Εν τέλει, η Αριστερά προτίμησε να πορευτεί με το ευρύτερο κομματικό κατεστημένο σε καίριες ιστορικές περιόδους στο νησί, με αποτέλεσμα η μη διαφοροποίηση της να οδηγήσει στην δαιμονοποίηση της.

Του Σωτήρη Κάττου, phD Πολιτική κοινωνιολογία. (Δημοσιεύθηκε σήμερα στην εφημερίδα Πολίτης)